Afscheid wethouder Wim Aussems

Wim Aussems verliet het college van B&W op 22 juli jl. Hem werd een afscheidsreceptie aangeboden door het gemeentebestuur op 21 september. Veel vertegenwoordigers van verenigingen, ondernemers en andere relaties van Wim, alsmede vertegenwoordigers van politieke partijen waren aanwezig om hun waardering uit te spreken voor de ruim 5 jaren waarin Wim zich heeft ingezet en verdienstelijk heeft gemaakt. Dit voor met name het verenigingsleven, de evenementenorganisaties, vrijwilligers en ondernemers van de gemeente.

De Burgemeester sprak namens de gemeente, het college en gemeenteraad een warm waarderend woord voor Wim. Hij overhandigde hem de Erepenning in brons als waardering voor zijn werk in die jaren.  Wim was hier zichtbaar blij mee en ontdaan van.

Eerder sprak onze fractievoorzitter Ad van Laarhoven een woord van waardering en na Burgemeester Wim Luijendijk sprak Wim de aanwezigen toe. Hieronder kunt u beide toespraken lezen.

Toespraak Ad van Laarhoven

Beste Wim, Mieke, Janneke en Lieke.

Geachte aanwezigen,

Fijn, dat u hier in zo’n grote getale aanwezig bent om onze Wim te waarderen als mens, nu hij afscheid neemt als Wethouder van de Gemeente Loon op Zand.

Ik geef mijn toespraak de volgende titel:

Wim Aussems: Een mensenmens en een ambassadeur.

Je werd in maart 2006 als raadslid gekozen.

Toen bleek dat Gemeentebelangen voldoende zetels had gehaald om een stevig bestuur neer te zetten, werden je ambities voor de functie van wethouder duidelijk en stelde je jezelf beschikbaar. Hiermee gaf je het vertrouwen dat de mensen in Gemeentebelangen uitgesproken hadden vorm.

Je was toen geen lijsttrekker, maar behaalde wel na de lijsttrekker de meeste voorkeurstemmen. Dat zei toen al wat over de positie van Wim Aussems in de lokale samenleving: een bekend man. Jouw wortels zaten en zitten vooral bij het vrijwilligerswerk. Ook de doelgroep jongeren spreekt jou aan. Je bent een actief sportman vandaar dat je al veel contacten onderhield met bijna alle sportverenigingen die Kaatsheuvel – Loon op Zand en de Moer kent. Daarnaast was je zelfstandig ondernemer en nam ondernemend Kaatsheuvel en de rest van de Gemeente Loon op Zand een bijzonder warm plekje in je hart in. Door zo breed in de samenleving geworteld te zijn, en betrokken te zijn met alle geledingen, kreeg jij het vertrouwen om daar ook een politieke vertaalslag aan te geven.

Je ambitie zoals jij die zelf nog eens goed wegzette in de aanloop naar de afgelopen verkiezingen geven dat aan:

“Ik vind het belangrijk om als bestuurder tussen de mensen te staan. Dat is de beste manier om aan te voelen hoe u over zaken denkt en maximaal voor uw wensen te gaan. Afgelopen 4 jaren heb ik veel geleerd. In het gemeentehuis, maar vooral van u“.

Na de eerste jaren van vooral kennismaken en gevoel krijgen hoe zaken werken in de politieke arena, ging je voortvarend aan de slag. De mensen uit het vrijwilligers – sport en ondernemersleven, maar ook de overige inwoners van onze gemeente wisten snel wie Wethouder Aussems was en wisten hem op het Gemeentehuis te vinden. Je wilde iets moois van het ambt wethouder maken en zag daarin een uitdaging, maar dat was niet je hoofddoel. Je wilde vooral iets moois maken van je eigen gemeente, en vooral van de kern Kaatsheuvel. Als een echte ‘’ Kètsheuvels meens’ verstond je de taal en wat de mensen nodig hadden.

Na 4 jaar wethouderschap werd je bij de laatste verkiezingen lijsttrekker. Er was veel werk aan de winkel en je job zat er nog niet op.  Onder jouw leiding en met hulp van veel actieve mensen behield Gemeentebelangen haar leidende positie in Loon op Zand en vanaf april 2010 ging je verder met je werk, wederom als wethouder.

Je had 4 jaar gezaaid, geïnvesteerd en inhoud gegeven aan je portefeuilles en de raad vond dat er nu op een paar dossiers ook maar eens een keer geoogst moest gaan worden.

Dat bleek toch een lastige taak te zijn. Aan de ene kant waren dossiers op allerlei fronten met elkaar verbonden, zodat het niet alleen van jou afhankelijk was wanneer je zaken kon afleveren. Sommige dossiers dateerden uit een ver verleden, wat het er allemaal niet gemakkelijker op maakte en vergden vanwege de complexiteit extra inspanningen. Met niet aflatende energie en enthousiasme kreeg je het toch voor elkaar om grote dossiers af te ronden. De broekriem moest echter worden aangetrokken: een periode van de tering naar de nering zetten had zijn intreden gedaan.  De raad volgde kritisch en met oog en oor voor details en de reacties uit het veld, de resultaten. Je probeerde steeds zo volledig mogelijk te zijn in je reacties op kritische vragen. Je zocht veelvuldig de dialoog met betrokkenen in en buiten het veld. Je wilde het iedereen naar de zin maken. Dat riep onbedoeld echter vaak meer vragen op. In jouw optiek ontmoette je uiteindelijk voor je werk te weinig steun, zowel in het college als daarbuiten. Maar je bleef ondanks dat alles positief en betrokken. Dat kenmerkt de mens Wim Aussems.

Om in de spagaat die uiteindelijk ontstond op het goede moment de juiste besluiten te nemen, bleek niet eenvoudig.

Aan  één ding hield je goed vast, namelijk “dicht bij jezelf blijven’ het jezelf uit kunnen blijven leggen waarom je de dingen doet zoals je ze doet.

Je verwoordde dat mooi in je compacte afscheidswoordje tijdens de raadsvergadering van 23 juni jl.

“In mijn optiek moet ik, om het vertrouwen van de kiezers niet te beschamen, mijn eigen koers blijven varen. Dit vraagt visie, enthousiasme en vertrouwen in eigen kunnen en blijven die ik ben. De waardering die ik vanuit het veld voel, hebben mij steeds gemotiveerd.  Dat niet ieder raadslid het met mijn visie en wijze van werken eens is, respecteer ik.“

Dat waren woorden die de kern van jouw optreden weergaven:

Wim, je bent iemand die voor zijn zaak staat en vooral altijd positief en in kansen denkt. Partnerschap en wederzijds vertrouwen waren je kernwoorden.

In je eindconclusie heb je onomwonden uitgesproken waar het om ging en ben je reëel geweest naar jezelf.

“Het politieke draag vlak zowel bij het college en de raad was onvoldoende”.

Met deze afweging gaf je gevoel aan je conclusie met de woorden:

“Daarom voel ik mij genoodzaakt, met pijn in mijn hart, om mijn portefeuille ter beschikking te stellen”.

Je hebt kort na je vertrek genoten van een welverdiende vakantie.

Ondertussen is het 21 september en zijn veel mensen, voor wie je een lans wilde breken vandaag hier aanwezig. Om je de hand te schudden en je succes te wensen in je vervolgcarrière. Zoals je mij al aangaf ben je druk bezig met solliciteren en is door dit wethoudersavontuur nog duidelijker geworden op welk gebied je talenten liggen. Deze zijn alleen nog  meer boven komen drijven en als Gemeentebelangen zijn wij overtuigd dat deze in een andere werkomgeving tot volle bloei zullen komen. Je bent en zult altijd een mensenmens blijven, en een ambassadeur voor het bedrijf of de persoon voor wie je het werk doet. Aan dit soort mensen is in onze maatschappij zeker geen overvloed.

Wim, Mieke, Janneke en Lieke,

Ik ga mijn verhaal afsluiten. Ik wens jou Wim veel succes in het vinden van een goede invulling van je talenten. Mieke, Janneke en Lieke, ik denk dat jullie samen weer meer tijd kunnen doorbrengen en dat er nog heel veel mooie dingen op jullie pad zullen komen.

Wim, namens GemeenteBelangen en alle inwoners van de Gemeente Loon op Zand, bedankt voor je inzet voor de afgelopen 5 jaar. Ik wens je namens onze fractie veel succes toe in je verdere carrière en veel geluk.

GemeenteBelangen,

Ad van Laarhoven

Toespraak van Wim Aussems

Afscheidsreceptie 21 september 2011

Lieve mensen, ik vind het fijn dat u hier in zo’n grote getale bent!

Ik begin met enkele woorden van dank.

• Dank aan de sprekers Ad van Laarhoven en Wim Luijendijk.
• Dank dat aan het college voor hetgeen u mij en de mensen vandaag aanbiedt.
• Dank ook aan het hele college voor de dingen die we samen oppakten in de afgelopen periode. Dank aan Wilma en de andere secretaresses, die ons hielpen.
• Enorm bedankt, lieve mensen, voor de 100-den kaartjes en mailtjes die ik van u kreeg.
• Dank voor uw eventuele gift. Die in een enveloppe..daar zoeken we nog een goed lokaal doel voor in het vrijwilligerswerk.

Beste mensen,

Waarom ik in de politiek begon en wat wilde ik bereiken

• Allereerst: realisatie Bruisend Dorpshart en Winkelhart KH.
  • Terrasjuuuhhhhs, dat willen we. Terrasjuuhhs!! Kaatsheuvel verdient een logische, CENTRALE plek. DAT willen we! Een smeltkroes van activiteiten, voor detailhandel, voor allerlei diensten, voor verenigingen, voor vrije tijd en ontmoeting. → Leven in de brouwerij.
• Ik wilde niet alleen hard roepen, maar meewerken en verantwoordelijkheid nemen.
• Maar ik had een bredere motivatie:
  • Ik vind het belangrijk dat onze gemeente in zijn totaliteit goed functioneert;
  • Een enorm groter uitdaging omdat onze samenleving nog steeds TE verkokerd is. TE veel in hokjes; de jeugd in een hok, de ouderen in een ander hok, de sport in een hok, de ondernemers, en ga zo maar verder.
  • Deze verkokering leidt tot het gevaar dat ieder slechts naar zijn eigen navel staart. Zo ontwikkel je geen creativiteit en slagkracht. Daarmee mis je kansen.

Maar op welke manier wilde ik dat bereiken?

• V.w.b. het Bruisend Dorpshart wilde ik:
  • Doorgaan met de voorkeursvariant van 2005. Ik had respect voor het besluit uit de voorgaande bestuursperiode. Democratisch besloten.
  • Nu kwam het aan op flink doorstappen en knopen doorhakken. We hadden er voor gespaard en dat geld moest goed en slim besteed worden. 
  • En ik sta nog steeds achter de besluiten van onze raad uit 2009 en 2010. En ook al zou het een 1%-tje op de totale begroting meer kosten, dan nog. Een goed centrum is DE basis die de mensen bij elkaar brengt. Het genereert traffic, activiteit, geld en gemeenschapszin. Uiteindelijk een aantrekkelijke gemeente, verbetering en groei in ieder opzicht.
  • En het nog beter functioneren van onze gemeenschap, dat moet je in gezamenlijkheid oppakken. Met de hele gemeenschap.
    • Het is daarom in ieders belang om drempels en schotten weg te halen.
    • Dat vraagt om kartrekkers die mensen motiveert, bindt en verbindt.
      • De vrijwilligers aan verenigingen;
      • De verenigingen aan elkaar en aan de ondernemers;
      • De ouderen aan de jongeren;
      • Bedrijven aan bedrijven;
      • De samenleving aan de gemeente en zijn bestuur.
  • Ik wilde zoveel mogelijk faciliteren, zodanig dat de verbindingen vanzelf ontstaan:
    • Onder de ondernemers met o.a. goed functionerende bedrijventerreinen en winkelgebieden. En dit dan over te laten aan de ondernemers zelf!  Je moet de hand uitsteken naar de ondernemers; want die willen wel. Voorwaarde: neem de ondernemer serieus en afspraak = afspraak. Maar onderwijl probeerde ik de ondernemers ook bewust te houden of te maken m.b.t. hun brede, maatschappelijke verantwoordelijkheid, want…
    • Maatschappelijk bewust ondernemen is belangrijk. Het geeft plezier en zin in het leven van zowel de ondernemer als van zijn werknemers. Of dit nu is door een medewerker van de WML een kans te geven, of door met een evenement of vereniging op te trekken. DIT soort inspanningen geeft extra kleur aan onze samenleving en onderscheidend vermogen aan bedrijven.
    • Zo ook voor de vrijwilligers door hen te ondersteunen met advies, kennis en vooral: een gevoel van waardering voor hun werk te geven.  DAT is immers de brandstof voor ieder volgend vrijwillig uur. Opgeteld aan uurlonen zoveel als de hele gemeentelijke begroting.

Daar ben ik voor gegaan in de afgelopen 5 jaren. Op veel plaatsen heb ik nieuwe verbindingen zien ontstaan, die inmiddels ook hun vruchten afwerpen.  Ik ben blij dat ik daar mijn steentje aan bij heb mogen gedragen.

Mijn ervaringen in den beginne, 2006…

• Fijn collegiaal college met Ria van Hoek, onze burgemeester.
• De humor van Joop Bisselink…een meester met woorden. En zoals altijd…zijn steun.
• Ambtenaren. Ik had opgeteld tussen 2 of 3 full-timers.  Maar wel met 200% loyaliteit!
• Ik was zelf enorm extern gericht. Ik wilde natuurlijk, gezien mijn persoonlijke missie, optimaal voeling houden met de samenleving.
• Ik merkte wel, dat ik anders denkend was dan mijn collega’s, maar ook anders acterend. Vanuit een andere basis, ervaring, persoonlijk profiel. Ze begrepen mij niet ALTIJD meteen ;)
• Niet erg hoor en eigenlijk ook niet gek; ik was de Benjamin en had als enige geen achtergrond uit het onderwijs of andere non-profitorganisaties.  Ik had mijn ervaringen uit het bedrijfs- en vrijwilligersleven. We vulden elkaar aan en we kwamen er samen prima uit.

En verder…

• Waar ik aan moest wennen was het continue uitleggen aan de raad, waar je mee bezig was, waarom, hoe, wat het tot achter de komma kost en opbrengt.
  • In bedrijfsleven was ik gewend: vooral resultaten boeken en dit 1 keer per jaar rapporteren.
  • Mijn natuurlijke stijl is eigenlijk: doorstappen. Mijn kompas daarbij: m’n buikgevoel en  mijn intuïtie. En dan zo snel mogelijk naar de finish.  Zeker met lange trajecten heeft het geen zin om tot in detail zaken door te rekenen of uit te werken. Over enkele jaren is de wereld toch weer veranderd.
  • Er was ook een opvallende overeenkomst met het bedrijfsleven. Je bent afhankelijk van andere afdelingen. In het bedrijf was ik vanuit verkoop afhankelijk van de fabriek en afdeling ontwikkeling. Hier in ons gemeentebedrijf was ik als wethouder EZ afhankelijk van de afdelingen RO-Infra- en grondzaken.
  • Het spanningsveld is echter hetzelfde.
  • Moet de fabriek nu maken wat markt wil of moet de verkoop maar verkopen wat de fabriek maakt?
  • De uitdaging daarmee in verband is ook hetzelfde.  Een directie-, managementteam of een college moeten het gezamenlijk klaren; het is een gezamenlijke verantwoordelijkheid.

Politiek en bestuurlijk is er wel e.e.a. gebeurd in onze gemeente.

Het volgende had op mij de grootste impact.

1. In juli 2009 en februari 2010 heeft de raad voor het Bruisend Dorpshart de knopen doorgehakt op basis van dezelfde cijfers als het college kende. In de voorbereidende stuurgroep had ik een bescheiden rol, vanuit accommodatiebeleid.
2. In de nieuwe bestuursperiode was er echter in de project- en stuurgroep geen verbinding meer met accommodatiebeleid, mijn portefeuille. Integraliteit was weg, samenwerking heel moeilijk, bijna niet mogelijk. Ik heb daar vaak aandacht voor gevraagd.
3. Begin 2011 werd helder, dat ALS we een nieuwe sporthal in KH zouden bouwen, samen met het nieuwe cultuurhuis in het BD, dat dat “anno 2011” meer ging kosten dan dat we in deze slechte tijden eigenlijk willen besteden. Er werd een Time Out aangevraagd om het geheel opnieuw, maar nu wel integraal te bekijken. Maar…in eerste instantie zonder mij.
4. De politiek werd nerveus, want laat ons eerlijk zijn: met het stilleggen van het BD trek je geen volle zalen.
5. Begin dit jaar voelde ik dat de politiek, inclusief de coalitie zich tegen mij keerde. Het voelde als onfair en onterecht. Er ontstond frictie tussen een deel van het college, de raad en mij.
6. Wat er zich in een commissievergadering in juni afspeelde was slechts illustratief daarvoor. Twee goede stukken ter bespreking. Het Sociaal Economisch Beleidsplan dat na een moeizame kruistocht door ambtelijke organisatie, college en presidium…., eindelijk door de raadscommissie behandeld kon worden. En de Visie op Kernwinkelgebied.  Dat presenteerde ik als coördinerend portefeuillehouder namens het college. Beiden gemaakt voor en door ondernemers. Ik ben er nog trots op. Helaas mocht ik die avond niet meer scoren. Geen gesprek, maar een kruisverhoor. Er werd echt op mijn persoon gespeeld.

Het klimaat is dan zodanig, dat ik niet trouw meer kan blijven aan mijzelf, mijn eigen kernwaarden, de vele kiezers en allen die vertrouwen in mij hebben. Dit trekt een te grote wissel op mijn ambtenaren en mijzelf. En dan is het verstandig om te stoppen.

Maar terugkijkend heb ik dit werk graag gedaan

Het dagelijkse werk gaf mij veel waardering. Met enkele ambtenaren konden we enthousiasmeren, stimuleren, binden en verbinden.

Ik kreeg steeds weer nieuwe energie …

• Van de ondernemers, die zich inzetten voor o.a. KVO, voor Parkmanagement, voor het Sociaal Economisch Beleid.
• Van de ondernemers van KOS, OPG, LOV en WVK, waarmee het klikte in de vele contacten.
• Van de passie van zoveel vrijwilligers bij zo veel verenigingen, instellingen en stichtingen.
• Van het vrijwilligersfeest voor 1000 vrijwilligers en de Beursvloer 2009 met zoveel matches: maar liefst ONE HUNDRED AND EIGHTY ! De verbinding en creativiteit die ontstond en de nieuwe relaties tussen LoZ, De Moer en KH.
• Van de medewerkers van Triangel, die het eerst helemaal niet zagen zitten bij de Twern en er nu enthousiast voor gaan.
• Van de verkiezingen en de vele mooie avonden met GemeenteBelangen.
• Van de vrijwilligers en sporters van het jaar en de genomineerden. Allemaal kanjers.
• Van het maken van het iDOP voor De Moer, samen met de schitterende werkgroep!
• Van de aandacht die Ria van Hoek en Wim Luijendijk gaven aan de jubilarissen, gouden en diamanten huwelijken. 
  • Belletje trekken, taartje, bloemetje, kusje, praatje…, kusje, napraten, lachen, genieten.
  • Zoals bij Keeke de Benis die 100 werd.  En dat we bang waren dat we niet per ongeluk de dochter zouden feliciteren…(van bijna 80).
  • Van de jaarlijkse lintjesregen, Koninginnedag, Dodenherdenking en de Vuurloop.
  • Van het overleg en loyaliteit van de ambtenaren in mijn lijn.
  • Van de prachtige heemkundecollectie van Toon Ververs, die weer door onze heemkundigen gebruikt wordt.
  • Van het open gesprek dat ik met u had, op afspraak of tijdens een toevallige ontmoeting.
  • Van de ontmoeting met u allen, als we elkaar NIET spraken, maar samen genoten van hetgeen op de vloer, mat of podium, in de optocht of op het plein werd gebracht.

Wat ik de politiek en de gemeente graag mee wil geven

Misschien is dit de laatste keer, dat ik invloed kan uitoefenen. ;)

• Trek samen intensief op met Waalwijk en/of  andere gemeenten:
  • Het duurde even, maar op dit moment gaat het een goede richting op;
  • Maar pas op:  de eis voor succes is wel: acteer vanuit VERTROUWEN. WANTROUWEN zal de grote spelbreker zijn!
  • Raads- en  commissieleden: je moet het samen doen, ook in commissies en raadsvergaderingen.
    • Doe eens gek..ga met elkaar  ECHT in gesprek, en voer dialoog met het college en laat partijbelang even voor wat het is.
  • Bruisend Dorpshart: Op zich is het niet verkeerd om in deze tijd nog even te fine-tunen. Ik adviseer het SMC om toch met de gebruikers op te trekken mbt het beheer van onze cultuurhuizen en sporthallen. Anders gaat het echt niet lukken.
  • Aan afd.RO en college: geef het ondernemersloket eindelijk de capaciteit en de ruimte om met de bedrijven mee te denken.  En de mensen van afd.Maatschappij en Veiligheid: ga zo door, jullie presteren veel met beperkte middelen; ik ben trots op jullie.
  • Geef vertrouwen en faciliteer de verenigingen, stichtingen en evenementenorganisaties. Ben niet te krampachtig daar in.  Motiveer en stimuleer; zij maken dan van 1€ → 10€.
  • Raad en college: werk de windrichting uit van de vele actiepunten van SEB… Stem onze producten af op hetgeen de markt vraagt en trek op met onze ondernemers.

Ik wens u allen hier veel succes mee.

Ik kijk nu vooruit; ik ga afsluiten….

• Op dit moment focus ik op de toekomst. Er zijn in de omgeving vast nog uitdagingen in de vorm van een flinke klus of job, waar ik op mijn manier sturing kan geven om doelen te bereiken en resultaat te boeken.
• Pas als DAT in gevuld is, komt de vrije tijd weer in beeld.
  • Wordt ik dan nog actief in de politiek?  Ik weet het niet.
  • Of in het verenigingsleven? Ook dat weet ik nog niet.
  • In ieder geval heb ik nu een stuk vrijheid terug. Van denken, doen en spreken. Ook weer wat vrije tijd; ik kan zondagavond weer Studio Sport kijken. Lekker op de bank…die helaas wel half versleten…aan Miekes kant.

Lieve mensen,

• Ik dank u voor het vertrouwen en de steun bij hetgeen we samen mochten doen.
• College en raad: ik heb respect voor jullie werk en de goede intenties. Waardering voor zoveel tijd en inzet.
• Wim Luijendijk en Monique van Bavel: dank voor het samen optrekken, ook in de moeilijke periode; het voelde goed.
• Mieke, Lieke, Jeroen, Janneke, mijn ouders, familie en vrienden. Bedankt. Ik ben weer terug.
• Het gaat u allen goed.